Həcc (Əli Şəriətinin eyni adlı kitabından parça)

Həcc (Əli Şəriətinin eyni adlı kitabından parça)
Həccdə hər şey niyyətə bağlıdır. Çünki, həcc - bütünlükdə niyyətdir.

Başqa ibadətlər niyyətsiz olsalar belə, məna daşıyır. Oruc zamanı niyyətin olmasa da, səndə oruclu olmağın bir təsiri duyulur. Cihad zamanı niyyətin olmasa da, əsgərsən. Amma həccdə əgər niyyətin olmasa, hər şey boş-boşunadır, hətta sən özün də. Niyyətsiz həcc - heç bir xeyri olmayan hərəkətlər yığınıdır.

Çünki bu ayinlərin (mənasik) hamısı ip ucları, işarətlər, simvollar və şifrələrdir. Səcdənin nə olduğunu anlamayan kəs yalnız alnını yerə qoymuş olur, vəssalam. Bu mərasimdə nə etdiyini anlamayan, Məkkədən yalnız hədiyyə gətirən adama nə deyəsən? Çantası dolu, özü isə boşdur!

Həcdə təvaf etməklə tövhidi həyatda yaşamış olursan.

Sə'yi yerinə yetirməklə, Hacərin çırpıntılarını və əlacsızlıqlarını başa düşürsən.

Kə'bədən Ərəfata getməklə, Adəmin yer üzünə enişiniпїЅ Ərəfatdan Minaya getməklə tarixi, insanın yaradılış fəlsəfəsini, düşüncənin bilikdən eşqə qədərki yüksəlişini, ruhun torpaqdan Allaha qədərki meracınıпїЅ Minada yetişməyin, idealın, mütləq azadlığın və mütləq bəndəliyin son mərhələsini, İbrahimin həyatını yaşamış olursan!

Bax, indi Minadasan, İbrahimsən. Öz İsmayılını qurbangaha gətirmisən.

Bəs, sənin İsmayılın kimdir və ya nədir? Məqamındırmı? Şərəfin, mövqeyin, karyeran, məsləkindirmi? Pulundurmu? Evin, bağın, maşınındırmı? Sevgilin, ailəndirmi? Savadın, rütbən, sənətindirmi? Dindarlığındırmı? Geyimin, adın, şöhrətindimi? Bəlkə Can sağlığın, gəncliyindir? Bəlkə gözəlliyindir?

Mən haradan bilim, qardaşım? Bunu sən özün bilirsən. O, hər kim və ya hər nə isə, onu Minaya gətirməli və qurbanlıq olaraq seçməlisən.

Mən yalnız onun bəzi xüsusiyyətlərini sənə söyləyə bilərəm. O, səni iman yolunda zəiflədən, hərəkətə deyil, dayanmağa çağıran, cavabdehlik yolunda səni tərəddüdlərə salan, səni özünə bağlayıb tutan, könlünü özünə bağlamaqla səni "ilahi mesac"ı eşitməkdən və həqiqəti etiraf etməkdən çəkindirən, səni cavabdehlikdən qaçmağa sövq edən, sənin üçün rüxsət və bəhanə dolu izahatlar uyduran, sevgisi gözünü kor edən hər şeydirпїЅ

O, sənin İsmayılındır. Sənin İsmayılın bir şəxs də ola bilər, mal da, mövqe də, status da, hətta bir zəif nöqtə də. İbrahimin İsmayılı kim idi? Öz oğlu!

Yüz yaşını arxada qoymuş, ömrünün sonlarını yaşayan bir qocaпїЅ Mübarizələrlə dolu bir əsri döyüş, qovğa, cihad, çırpıntı və kədərlə, qövmünün cəhalətinə və Nəmrudun zülmünə qarşı savaşla, bütpərəstlik fanatizminə və ulduzpərəstlik xurafatına qarşı mücadilə ilə keçirmiş bir insanпїЅ

İbrahimdən ötrü İsmayıl yalnız bir oğul demək deyildi. O, intizarla dolu bir ömrün nəticəsi, kədərlə dolu bir əsrin əvəzi, macəralarla dolu bir həyatın meyvəsi, qoca bir atanın tək və cavan oğlu, acı ümidsizliyin dadlı ümidə çevrilməsi idi. İbrahim üçün ən qiymətli olan İsmayıl idi.

İsmayıl atasının gözləri qarşısında, ağarmış qaşların altında sevincdən parlayan gözlərin önündə böyüdü. Öz canını bütünlükdə oğluna bağlamış atanın şəfqət yağmurlarının damlalarına və sevgi günəşinin işığına qərq olaraqпїЅ Ucsuz-bucaqsız çöldə yaşıllığa qərq olmuş əkin sahəsini yanmaqdan qoruyan əkinçi kimi, ata da gözlərini yeganə fidandan ayırmırdı. Onun böyüdüyünü müşahidə edir, məhəbbətin şəfqətini və ümidin hərarətini öz ruhunun dərinliklərində hiss edirdi.

Uzun ömrünü sıxıntı və təhlükələr içində keçirmiş İbrahim bu günləri, həyatının son dövrünü, Gidenin təbirincə desək, zövqlə keçirilməli olan mərhələni "İsmayılın atası olmaq" zövqü ilə yaşayırdı.

Bir oğul təsəvvür edin ki, atası onun gəlişini yüz il gözləmiş olsun. O isə atasının heç gözləmədiyi bir anda gəlsin.

İsmayıl artıq boya-başa çatmış bir fidandır. İbrahimin canı, həyatının yeganə mənası. Eşq, ümid və zövq cücərtisi olan yeganə varlıq!

- İbrahim! Bıçağı oğlunun boğazına daya və öz əlinlə qurban kəs!

Bu əmrin həyəcanından İbrahimin daxilində yaranmış sarsıntı sözlə təsvir edilə bilərmi?

Hər nə qədər təsəvvür etsək belə, yenə bunu duya bilmərik. Çünki bu kədərin, bu iztirabın ölçüsü xəyal tərəzisinə sığmaz. Allahın sadiq qulu və insanlıq tarixinin inqilabçısı İbrahim uzun həyatı boyunca ilk dəfədir ki, qorxudan titrəyir. Polad cüssəli qəhrəman peyğəmbər içindən yanmağa, əriməyə başlayır və tarixin ən böyük büt qıranı özü yerə yıxılır. Ona gələn əmrin barəsində düşündükcə tükləri biz-biz durur. Amma bu əmr - Allahın əmridir.

Ən böyük savaş içində başlamış savaşdır - cihadi-əkbər!

O, tarixdəki ən böyük savaşın müzəffər qalibidirпїЅ Amma indi məğlub, zəif, qorxmuş, ürkək, pərişan və çarəsizdir.

Döyüş Allahla İsmayılın arasında, İbrahimin daxilində gedir!

Necə çətin bir seçimdir.

- Hansını seçirsən, İbrahim? Özünü, yoxsa Allahı?!

İtkini, yoxsa gəliri? Asılılığı, yoxsa azadlığı? Məsləhəti, yoxsa həqiqəti? Qalmağı, yoxsa getməyi? Şənliyi, yoxsa kamilliyi? Zövqü, yoxsa məsuliyyəti? Yaşamaq naminə yaşamağı, yoxsa bir amal uğrunda yaşamağı? Dinclik və rahatlığı, yoxsa iman və cihadı? İstəkləri, yoxsa biliyi? Emosiyanı, yoxsa imanı? Atalığı, yoxsa peyğəmbərliyi? Asılılıqları, yoxsa əmri?..

Sözün qısası, İsmayıli seçirsən, yoxsa Rəbbini?

- Seç, İbrahim!

Öz qövmün içində yüz illik peyğəmbərlikdən, bir ömür dolusu tövhid elçiliyindən, millət başçılığından, şirklə savaşdan, tövhid quruculuğundan, bütləri sındırdıqdan, cəhaləti aradan qaldırdıqdan, mənəm-mənəmliyə qalib gəldikdən, zülmü əzdikdən, bütün cəbhələrdə qələbə çaldıqdan və bütün vəzifələri bacarıqla yerinə yetirdikdən sonraпїЅ Heç yerdə və heç zaman özünü düşünmədən, öz istəklərinə tabe olmadan, bir addım da olsa yoldan çıxmadan, hamıdan daha dindar olaraq, tövhid ümmətini və bəşəri liderliyi lazımınca icra edərək, bütün sınaqları aşaraqпїЅ Yenə lovğalanma, arxayınlığa düşmə, özünü qəhrəman, yenilməz və tam güclü zənn etmə. Yüzillik qələbələrin səni məğrur etməsin. Özünü günahsız sayma, yıxılma təhlükəsini uzaq bilmə. Pis qüvvələrin vəsvəsəsinə düçar olmayacağını düşünmə.

Elə bilmə ki, sənin gücünə çatan yoxdur, vücuduna zərbə vura biləcək birisi tapılmaz. Unutma, göz çuxurların qorxunc oxların nişangahıdırпїЅ

Ey İbrahim, tarixin ən böyük müharibəsinin müzəffər qəhrəmanı! Yenilməz, qarşısında dayanılmaz, polad qəlbli böyük peyğəmbər! Bir əsrlik elçiliyin axırında son nöqtəyə çatdığını düşünmə! Allahla insanın arasında məsafə yoxdur. Allah insana şah damarından daha yaxındır. Amma insandan Allaha sarı gedən yol sonsuzdur, bitib-tükənməzdir!

- Nə düşündün?

Sən peyğəmbərlik işində kamal zirvəsinə yüksəldin. Amma bəndəlikdə hələ də əskiksən, ey Allahın xəlili! Ey yer üzündə tövhidin qurucusu! Muhəmməd (s), İsa (ə) və Musa (ə) yolunun ilk bələdçisi! Bəşəri vüqarın, şərəf və kamilliyin simvolu! Sən İbrahim olmağı bacardın, amma qul ola bilmək bundan daha çətindirпїЅ Tam azad olmalısan, mütləq hürriyyətə çatmalısan!

- İsmayılı kəs, öz əllərinlə!

Ey İsmayılın atası! Peyğəmbərliyin uzun yolunun sonunda yolayrıcına gəlib-çatmış İbrahim!

Başdan-ayağa bütün vücudu: "İsmayıl!" - deyə, fəryad qoparır.

Haqq isə bu sözləri beyninə yeritməkdədir: "Qurban kəs!".

İkisindən birini seçməlidir. Daxilində "həqiqət"lə "mənfəət" savaşır.

O, mənfəətə canı ilə bağlanmışdır, həqiqətə isə imanı ilə!

TərəddüdпїЅ Nə qədər üzücü və təhlükəliпїЅ

Elə bir an gəlib ki, insanın imanı onu dəvət edir, amma könlü rədd edir.

Məsuliyyət onu çağırır ki, ürəkdən çıxarılması asan olmayan bir şeyi birdəfəlik çıxarıb atsın. O isə bəhanə axtarışındadır

Yanlış yozumlardan daha pisdir düzgün yozumlar! Yəni bir həqiqətə arxalanaraq, başqa bir həqiqəti ayaqlar altına atmaq!

Bundan daha dəhşətlisi isə, batilin bir əlinə qılınc olaraq ağlı, o biri əlinə qalxan olaraq dini almasıdır. Elə bu nöqtədə Quran şirk nizələrinin başında bayrağa dönür və Əlinin tərk-silah olunması üçün alətə çevrilir. Beləcə, Hüseynin ümmətini Yezidin aqibəti gözləyir.

Yanlış yozum! Bunun ən pis növü - əqli yozum, ən dəhşətlisi - dini yozumdur! Yəni məsuliyyətdən qaçmaq!

"Bu əmri yuxuda gördüm, bəs, haradan bilim kiпїЅ". İblis onun qəlbinə övlad sevgisini salır, beyninə isə "məntiqi sübut" pıçıldayır. İbrahimin daxilində bir savaş qızışmışdır. Tarixin böyük qəhrəmanı indi aciz, pərişan, qorxaq, zəif və tərəddüd içində idi. Doğrudanmı, tövhidin uca bayraqdarı İbisin oyuncağı olacaqdı?! Allahla şeytan arasındakı çarpışmada yaxşıca əzilmiş, dərd sümüklərini sızlatmışdı. İnsan vücudunun dərinliklərində ağıl və eşq, şüur və vicdan, həyat və iman, özü və Allah arasında bir çəkişmə yatır.

Bu, birinci göstərişdir: İlk cəmrəni daşla!

O isə əmri yerinə yetirməkdən qaçır və öz İsmayılıni qoruyur.



* * *

İkinci günпїЅ Cavabdehlik yükü sevginin cazibəsiylə dünənkindən daha da ağırlaşmışdır. İsmayıl təhlükəyə düşüb və müdafiəsi daha da çətinləşib. İblis İbrahimi aldada bilmək üçün daha çox məntiq, hiylə və məharət göstərməli, Adəmə yedirtdiyi o "qadağan olunmuş meyvə"ni indi də İbrahimə dadızdırmalıdır!

İbrahim insandır, yəni iki tərkib hissəsinin qarışığıdır; işıq və qaranlığın, Hörmüzd ilə Əhrimən arasındakı savaşın məkanıdır; torpaqla ruhun, fəna qoxulu palçıqla Allahın ruhunun birləşməsidir. Və bir də nəfs!

İblis onun ürəyini "övlad sevgisi" ilə doldurur və ağlına "məntiqi dəlillər" yerləşdirir:

- Axı, mən bu əmri yuxuda almışamпїЅ Haradan bilim kiпїЅ

Bu, ikinci dəfədir. "Orta cəmrə"ni daşla!

O, əmri yerinə yetirməkdən qaçındı və öz İsmayılını qorudu.



(ardı var)







Dilimizə çevirən: Natiq RƏHİMOV



natiq@islam.az







islam.az


Yerləşdirilib:10 Dekabr, 2007, Baxılıb:6120, Çap
 

Adınız |
Mətn
Captcha
|
Captcha
© 2019 Saytın materiallarından istifadə edərkən xahiş edirik www.ISLAM.az saytına istinad edəsiniz.
Copyright 2002-2016, Dini Araşdırmalar Mərkəzi, Bütün hüquqlar qorunur www.islam.az
Arzu və istəkləriniz üçün admin@islam.az
  SpyLOG Saytı düzəldib: 313wb.com