Fiziki məhdudiyyətli məşhur səhabələr

Dördüncü hissə

(Əvvəli: http://az.islam.az/article/a-1026.html;http://az.islam.az/article/a-1027.html; http://az.islam.az/article/a-1029.html)

İslamın ilk dövrlərində yaşamış fiziki qüsurlu bəzi səhabələrin həyatına nəzər salaq. Bu şəxslərin tarixi rolunu düzgün dəyərləndirmək, Peyğəmbərin (s) onlarla rəftar tərzini izləmək üçün onların yalnız fiziki qüsurlarını qeyd etmək deyil, həyat tarixçəsini də qısaca təsvir etməyi məqsədəuyğun sayırıq.

1. Əmr ibn Cəmuh

O, Mədinə əhlindən, Bəni-Sələmə soyundan idi. Öz nəslinin hörmətli şəxslərindən biri sayılırdı, igid döyüşçü və şair təbli idi. Bununla yanaşı, ayaqlarında anadangəlmə qüsur vardı, çətinliklə yeriyirdi.

O zamanlar Ərəbistanda hər bir ailənin öz bütü vardı. Əmr ibn Cəmuh da özünə bahalı taxtadan Mənat adlı büt yondurmuşdu və ona pərəstiş edirdi.

Həzrət Mühəmməd Peyğəmbər (s) hicrətdən bir il əvvəl Müsəb ibn Ümeyr adlı səhabəni Yəsribə (Mədinəyə) göndərdi ki, burada İslam dinini yaysın və əhalini müsəlmanlığa dəvət etsin. Müsəbin sayəsində Yəsrib camaatının çoxusu müsəlman oldu. Əmr ibn Cəmuhun arvadı və üç oğlu da İslamı qəbul etdilər. Şəhərdə az adam bütpərəst əqidəsində qalmışdı, bunlardan biri də Əmr idi. Oğulları öz imanlarını ondan gizli saxlayırdılar.

Nəhayət, bir gün oğullarının müsəlman olduğunu bilən Əmr onlarla söhbət etdi. Oğlu Müsəbdən öyrəndiyi Quran ayələrini Əmrə oxudu. Ayələrə heyran qalan Əmr ibn Cəmuhun qəlbində İslama rəğbət yarandı. Amma o, Mənatdan üz döndərməyə qorxurdu. Oğulları bir gün Mənat bütünü evdən aparıb çirkab suların töküldüyü çuxura tulladılar. Əmr bütü evə gətirib təmizlədi, gecə onun boynundan qılınc asdı ki, özünü müdafiə edə bilsin. Səhər yenə Mənatı zibillikdən tapanda onun heç nəyə qadir olmayan cansız taxta parçası olduğunu dərk etdi. Sonra Müsəbin yanına gəlib kəlmeyi-şəhadəti söylədi və müsəlman oldu.

Bu hadisədən bir müddət sonra Peyğəmbərimiz (s) də Mədinəyə hicrət etdi. Əmr Bədr savaşına qatılmaq istəyirdi, amma oğulları onun topal və yaşlı olduğunu söyləyib, cihada qoşulmasına mane oldular. Ühüd savaşına səfərbərlik elan ediləndə də, Əmrin oğulları onu evdə qoymaq istədilər. Amma bu dəfə Əmr özü Peyğəmbərin (s) hüzuruna gəldi və savaşa qatılmaq istədiyini bildirdi: “Ey Allahın Rəsulu! Oğullarım məni savaşa qatılmağa qoymurlar. Amma mən bu topal ayağımla Cənnətə girmək istəyirəm. Şəhid olsam, bu ayaqlarla cənnətə girə bilərəmmi?” Peyğəmbər (s): “bəli” buyurdu, sonra Əmrin oğullarına dedi: “Onu sərbəst buraxın. Allah ona şəhid məqamını verəcək”.

Ühüd savaşında Əmr misli görünməmiş şücaət göstərdi. Müsəlmanların bir hissəsi döyüş meydanını qoyub qaçsa da, Əmr savaşmaqda davam edirdi. O, döyüşə-döyüşə bu rəcəzi oxuyurdu: “Mən cənnəti istəyirəm!” Həzrət Mühəmməd Peyğəmbər (s) onun şücaətini seyr edib buyurmuşdu: “Ey Əmr! Sənin cənnətdə sağlam ayaqlarla gəzdiyini görürəm”. Ühüd savaşında Əmr ibn Cəmuh öz oğlu Xəlladla, bəzi yaxın qohumları və nökəri ilə birlikdə şəhid oldu. Peyğəmbərimiz (s) əmr verdi ki, Əmr ilə dostu Abdullah Ənsarinin cənazəsini bir qəbirdə dəfn etsinlər (Abdullah məşhur səhabə Cabir ibn Abdullah Ənsarinin atası idi).

46 ildən sonra Müaviyənin əmri ilə Ühüd ərazisində bulaq qazılarkən, şəhidlərin övladlarına tapşırdılar ki, cənazələri qəbirdən çıxarıb kənarda basdırsınlar. Qəbirləri açanda Əmr ibn Cəmuhla Abdullahın cəsədlərinin çürümədiyin gördülər. Rəvayətə görə, Əmr ibn Cəmuh canını tapşırarkən əlini yarasının üstünə qoyubmuş; onu elə bu vəziyyətdəcə dəfn etmişdilər. Əmrin cənazəsini yeni qəbirdə dəfn edəndə əlini yarasının üstündən götürdülər, bu zaman yaradan qan açıldı. Onun əlini yaranın üstünə qaytaranda qan kəsildi (Malik ibn Ənəs. Əl-Muvətta, “Kitabül-Cihad”, hədis 1104; İbn Əsir. Üsüdül-ğabə, cild 3, səh. 233; İbn Kəsir. Əl-Bidayətü vən-nihayə, cild 5, səh. 436-438; Əliəkbər Mehdipur. Əcsade-cavidan, səh. 48).

Həzrət Mühəmməd Peyğəmbər (s) Əmr ibn Cəmuhun fiziki qüsuruna baxmayaraq, onu öz nəslinin böyüyü elan etmişdi. İslamdan əvvəl Bəni-Sələmə soyunun başçısı xəsislikdə ad qazanmış Cədd ibn Qeys adlı münafiq idi. Peyğəmbərimiz (s): “Xəsislikdən böyük bəla varmı?” deyərək, Əmr ibn Cəmuhu onun yerinə Bəni-Sələmə nəslinin şeyxi təyin etmişdi (İbn Əbdil-birr. Əl-İstiab, 1-ci cild, səh. 163).


Yerləşdirilib:14 Mart, 2019, Baxılıb:1956, Çap
 

Son şərhlər : 1
Müəllif: gulnar | 25 May, 2019  16:19
# Ответить
0


]]>]]>

Oxumaga dəyər
Adınız |
Mətn
Captcha
|
Captcha
© 2019 Saytın materiallarından istifadə edərkən xahiş edirik www.ISLAM.az saytına istinad edəsiniz.
Copyright 2002-2016, Dini Araşdırmalar Mərkəzi, Bütün hüquqlar qorunur www.islam.az
Arzu və istəkləriniz üçün admin@islam.az
  SpyLOG Saytı düzəldib: 313wb.com